زنجان گردی

تور زنجان گردی | آبان 99 | قیمت تور زنجان گردی از تهران


راهنمای سفر زنجان گردی

تور زنجان گردی ما را به دیدن سومین گنبد بزرگ جهان چون گنبد سلطانیه می برد، در تور زنجان گردی از موزه مردان نمکی و رختشویخانه زنجان و ... دیدن می کنیم.

سلطانیه امروزی به عنوان مرکز بخش از توابع شهرستان ابهر به شمار می رود که از سه دهستان به نام های سلطانیه، سنبل آباد و گزل دره تشکیل گردیده است. سرچشمه رودخانه زنجان رود از شمال مرکز بخش سلطانیه بوده و به طرف زنجان ادامه پیدا می کند. کوه های هادچه، ساری داش در جنوب، کنک دره و قره داش در جنوب شرقی و کوه های یان بلاغ و آغ داغ در شمال و جنوب این بخش قرار گرفته اند.

نام قدیم سلطانیه شهرویاژ، شهرویاز و شهرویان بوده و از توابع قزوین بشمار می رفته است و مغولان آن را " قورآلان " نامیده و هنوز هم روستایی بنام " اولان " در نزدیکی سلطانیه دیده می شود. در یک نگرش کلی میتوان دریافت که این شهر، دارای ویژگی­ های شهرهای ایران دوران اسلامی بوده و کشفیات باستان شناسی این مساله را روشن ساخته است. فضاهای اقتصادی مناسب با رفع نیازهای شهر نشینان، مساجد به پیروی از سنن اسلامی، بازار، حمام، مدرسه و ... هر یک به نوعی با هم مرتبط و ضامن بقای یک شهر اسلامی است.

بهتر است درباره زنجان گردی بدانید...

دانستن این اطلاعات در سفر به زنجان گردی به شما کمک می کند

گنبد سلطانیه

یکی از مهمترین و عظیم ترین بناهای آرامگاهی دوران اسلامی در ایران است که پس از کلیسای جامع مریم مقدس در فلورانس ایتالیا و مسجد ایا صوفیه استامبول سومین بنای بزرگ تاریخی و از حیث فناوری ساخت گنبد، بزرگترین گنبد آجری در جهان به شمار می رود. این بنای بس عظیم از شاهکارهای هنری دوره ایلخانی و در واقع تجلی گاه هنر معماری این دوره است. گنبد سلطانیه علاوه بر شکوه و عظمت معماری که در نوع خود بی نظیر است، دانشنامه ای از نقش و طرح در تزیینات معماری آن روز که بیانگر برهه ای از تاریخ معماری و هنر ایران است. بنای گنبد در دوران حکومت خدابنده از 704 تا 713 ه.ق. احداث شده و تنها بنایی است که از مجموعه ارگ سلطانیه باقی مانده است. بانی و سازنده آن را رشیدالدین فضل الله و تاج الدین علیشاه ذکر کرده اند. در داخل شهر نیز به دستور اولجایتو بنای مقبره بزرگی برای او در نظر گرفته شده.

آرامگاه شیخ براق یا چلبی اوغلو (سلطانیه)

در پانصد متری جنوب غرب سلطانیه، بنای آرامگاهی وجود دارد كه در گویش محلی كچه بورک (كلاه نمدی) گفته می شود. كتیبه های برجای مانده بنا، همچنین سبک معماری و شیوه های تزئینی بكار رفته نشان می دهد كه این بنای تاریخی متعلّق به عارف بنام این زمان، شیخ براق بابا از بزرگان مسلک مولویه و از خاصان دربار سلطان محمد خدابنده در دوره ایلخانی است. و همچنین  باستان شناسان و محقّقان، این مجموعه را به سلطان چلپی منسوب نموده و تاریخ احداث بنا را سال 728 هجری قمری بیان نموده اند. مقبره شیخ براق یا چلپی اوغلو كه در كنار آن خانقاهی مربوط به همین دوره وجود دارد از نوع مقابر برجی شكل قرون میانی اسلامی است و قابل مقایسه با مقبره امام زاده جعفر اصفهان می باشد. از جمله ویژگی های تزئینی این بنا طاق نماهای هشتگانه با عملكرد های چند جانبه ای (استاتیكی و زیبایی شناسی) است، كه طرح های آجر چینی سطوح هر یک از طاق نماها زیبا و متفاوت با یكدیگر بوده همچنین محرابی هایی با تزئینات مقرنسی از نوع روی هم افتاده در نمای خارجی این خانقاه از دیگر جلوه های هنری آن می باشد.

بازار زنجان

مجموعه تاریخی بازار زنجان در قلب بافت قدیمی كه روزگاری مشرف به دروازه قلتوق، دروازه جنوبی شهر بود قرار دارد، این بازار كه طویل ترین بازار ایران می باشد از سوی غرب و شرق گسترده شده بدین لحاظ بازار پائین و بازار بالا تقسیم و نامگذاری شده است. طبق اسناد و متون تاریخی ساخت آن در سال 1205 هجری قمری در دوران حكومت آقامحمد خان قاجار آغاز و به سال 1213 هجری قمری مقارن حكومت فتحعلی شاه قاجار پایان پذیرفته است و در دوره های بعد نیز به بنای آن افزوده شد از جمله ساخت چندین سرا، مسجد، گرمابه و… مجموعه بازار بالا مشتمل بر بازار قیصریه، بازار بزازها، حجت الاسلام، امامزاده و عبدالعلی بیک است. این مجموعه از نظر تولید و عرضه كالا و خدمات جنبی وابسته، بسیار غنی و مهمترین مركز اقتصادی و تجاری شهر محسوب می شده است.

معبد اژدها

معبد صخره‌ ای داش كسن كه به معنای سنگ تراشیده یا بریده سنگ می‌ باشد این معبد علاوه بر استفاده از فن‌ آوری پیشرفته زمان كه پیامد رشد و تكامل فن سنگ‌ تراشی با ابزار فلزی است، انتخاب مناسب‌ ترین نقطه نسبت به نقاط همجوار نمودار توجه و آشنایی كامل سازندگان آن با دانش زمین‌ شناسی و معدن‌ شناسی است. ظهور و پیدایش این معبد صخره ای را می‌ توان با توجه به شكل معماری (چلیپائی) آن و وجود فضاهایی مانند مهرابه‌های مهرپرستان به سده‌ های اول و دوم میلادی بازگرداند و از سوی دیگر نحوه پرداخت نقوش آن متأثر از اوضاع اجتماعی ایران قرن هشتم هجری قمری است. نقوش حجاری شده اژدها، طرحهای گیاهی، ردیفی از بن نگاره‌ ها بر روی گلدان هایی در دو سوی طاق هلالی كه در دهه‌ ها و سده‌ های بعد، این شیوه تزئینی را بر گرداگرد ایوان های مساجد می‌ بینیم، همراه با محرابی هایی با تزئینات مقرنسی، آمیزه‌ ای از هنر ایران و چین را با مفهوم و محتوایی دیگر بوجود آورده است. اژدهای نقش شده بر پیكره صخره‌ ای داش كسن كه در هنر و اندیشه ایرانی مظهر ظلم، ستم و پلیدی است با نفوذ قوم فاتح همچون محافظ همیشه بیدار كه نشان از ارزانی، خیر، بركت، دولت و سلطنت دارد در هنر ایران جای می‌ گیرد.