در مرکز شهر خرم آباد ضلع شرقی خیابان شریعتی ودر مسیر قدیمی شاپورخواست به خوزستان سنگ نشته ای به شکل مکعب که به صورت یکپارچه متصل به صخره ای طبیعی بوده است، قرار دارد. ارتفاع متون کتیبه دار با احتساب دو پله در چهار ضلع سنگ نوشته 347 سانتیمتر است. این کتیبه به خط کوفی و زبان فارسی دور تا دور ستون سنگی تحریر شده است. کتیبه با بسم الله شروع شده و موضوع آن مربوط به حکم امیر اسفهسالار کبیر، در خصوص بخشش علفچر در چراگاه های شاپورخواست و ممنوعیت برخی سنت هایی ناپسند در عهد سلطنت ملکشاه سلجوقی به تاریخ 513 هجری قمری است.